Uklad stomatognatyczny jest przykladem zlozonego zespolu elementów anatomicznych, ściśle powjązanych ze sobą funkcjonalnie, których dzialanie jest koordynowane przez ośrodkowy uklad nerwowy. Ze wszystkich systemów przestrzennych ludzkiego ciala, uklad stogmatyczny jest najbardziej zlozony. Jeśli dochodzi do powaznego uszkodzenia tego ukladu (ubytków zebowych), niezbedna jest rekonstrukcja jego funkcji. Symulacja ruchów zuchwy stanowi podstawe prawidlowego odtworzenia dzialania ukladu, zarówno dla lekarza stomatologa, jak i technika dentystycznego. Mozliwośc wiernego naśladownictwa stanów artykulacyjnych zuchwy w warunkach laboratorium jest istotnym elementem podnoszącym precyzje wykonywanych uzupelnien stalych i ruchomych oraz zmniejszającym koniecznośc korekt gotowych uzupelnien. Nalezy zrekonstruowac dokladnie obustronne ruchy boczne zuchwy, jak i ruchy protruzyjne, które widac w plaszczyznie strzalkowej. Do dokladnego przeniesienia cech anatomicznych zgryzu pacjenta do pracowni protetycznej, niezbedne jest zastosowanie luku twarzowego. Uzycie luku twarzowego w pracy klinicznej umozliwia indywidualne usytuowanie plaszczyzny frankfurckiej pacjenta oraz osi zawiasowej stawów skroniowo-zuchwowych. Zapewnia on prawidlowe przeniesienie przestrzennego ulozenia zebów. W tym celu nalezy wyznaczyc punkty pomocnicze i linie orientacyjne. Linia lącząca punkt podoczodolowy i porion wyznacza plaszczyzne frankfurcką. Linia lącząca punkt podnosowy i skrawek ucha wyznacza plaszczyzne Campera. Natomiast powierzchnia zgryzowa jest równolegla do plaszczyzny Campera.

Kąt nachylenia drogi stawowej to kąt zawarty pomiedzy plaszczyzną Campera a drogą stawową mierzony w plaszczyznie pionowej strzalkowej. Przyjrzyjmy sie dokladniej ruchom glowy zuchwy: W protruzji (podczas wysuwania) glowy zuchwy wykonują ruchy startując z pozycji centralnej w stawie skroniowo-zuchwowym. W ruchach bocznych rozrózniamy natomiast laterotruzje po pracującej stronie i mediotruzje po stronie balansującej. Kąt zawarty miedzy drogą, jaką wykonuje glowa zuchwy po stronie balansującej a plaszczyzną strzalkową w rzucie na plaszczyzne poziomą, stanowi kąt Benetta. Po stronie pracującej glowa zuchwy wykonuje ruch Bennetta. Odchylenie przy ruchy laterotruzyjnym jest określane jako bezpośrednie przesuniecie boczne, (odchylenie boczne).

Luk twarzowy umozliwia ustawienie polozenia zebów na widelcu zgryzowym w stosunku do osi lączącej glowy zuchwy. We wstepnej fazie leczenia nalezy wykonac rejestracje zgryzu. Przed ustawieniem luku twarzowego nalezy umocowac widelec zgryzowy do zebów. Teraz nalezy dostosowac luk do szerokości twarzy pacjenta i wielkości glowy. Anatomiczne uksztaltowanie oliwek usznych pozwala na latwe usytuowanie luku w otworach sluchowych zewnetrznych (gdzie zapewniony jest kontakt ze stawami zuchwowymi). Wspornik nosowy nalezy usytuowac tak, aby wskaznik pomocniczy wskazywal punkt podoczodolowy. Wreszcie ustawia sie luk w stosunku do plaszczyzny Campera. Jeśli pacjent ma nieprawidlowe proporcje, nalezy korzystac ze wspornika nosowego poprzes podkladke z silikonowej masy wyciskowej. Wówczas, ustawiając luk, nalezy sugerowac sie wylącznie wskaznikami pomocniczymi. Luk twarzowy jest tak skonstruowany, aby umozliwic latwe dolączenie widelca zgryzowego do reszty luku równoleglego do plaszczyzny Campera.

Stosując pomiary zewnątrzustne i keski zwarciowe lekarz moze dokladnie przenieśc kinetyke ruchów zuchwy do laboratorium. Przy uzyciu keska „centralnego” mozliwy jest montaz modeli w artykulatorze w ukladzie zwarcia centralnego. Za pomocą keska „protruzyjnego” nastawiony jest indywidualny kąt prowadzenia stawowego, a keski w dobocznym polozeniu zuchwy umozliwiają nastawienie kąta Bennetta, bezpośredniego przesuniecia bocznego i ruchu Bennetta. Najpierw nalezy zwarcie centralne wykorzystując do tego kesek centralny. W ruchu protruzyjnym badany jest kąt nachylenia drogi stawowej. Kesek wykonany w ruchu bocznym określa kąt Bennetta oraz bezpośrednie przesuniecie boczne (odchylenie boczne) i ruch Bennetta. Keski wykonujemy po obu stronach. 

Aby dokladnie przedstawic ruchy zuchwy pacjenta, lekarz musi przygotowac artykulator przy pomocy kesków zwarciowych. Najpierw nalezy otworzyc zamki centralne i zamocowac kesek protruzyjny. Umocowanie dolnego modelu pozwala na identyfikacje prawidlowych ruchów protruzyjnych. Teraz nalezy ustawic elementy klykciowe. Po ich zablokowaniu, ustawia sie kąt Bennetta oraz bezpośrednie przesuniecie boczne,(odchylenie boczne). i ruch Bennetta dla ruchów bocznych.Nowy wzór artykulatora zapewnia bardzo dobre utrzymanie modeli bez zaistnienia niechcianych przemieszczen. Teraz lekarz przenosi wszystkie dane na specjalny arkusz i przekazuje go do pracowni protetycznej. Istnieje alternatywny sposób przekazania danych do laboratorium (lekarz nie musi ustawiac modeli w artykulatorze).

Zadaniem technika jest teraz wykonanie funkcjonalnej protezy. W tym przypadku technik uzywa artykulatora PROTAR. Po odlaniu modeli roboczych technik ustawia je w artykulatorze. Przygotowuje on to urządzenie w nastepujący sposób:1. Umieszczenie widelca zgryzowego (przy pomocy transferu, który zastepuje luk twarzowy) w odpowiedniej pozycji. 2. Zamocowanie modeli i ustawienie ich przy pomocy kesków zwarciowych. W ten sposób dane anatomiczne pacjenta są prawidlowo przeniesione na artykulator. Nalezy jeszcze przeprowadzic sprawdzenie funkcjonalne. Artykulator KaVo jest tak zbudowany, aby umozliwial zawsze dokladną i wszechstronną kontrole guzków z poządanego kąta. Pozycja i wysokośc guzków jest określana poprzez ruchy górnego modelu. Podczas pracy symulowane są wszystkie ruchy pacjenta, wykonywane podczas zucia. Teraz sprawdza sie kontakty w maksymalnym zaguzkowaniu i zwarciu ekscentrycznym. Artykulator Protar daje mozliwośc indywidualizacji ustawien za pomocą kesków zwarciowych i ich rejestracji. A polączenie z lukiem twarzowym gwarantuje wysokiej klasy efekt koncowy. Poza tym, dzieki bardzo funkcjonalnym i doskonale pracującym zamkom, artykulator KaVo jest latwiejszy w obsludze. Protar posiada nastawialne skrzynki klykciowe, co umozliwia przeprowadzenie dodatkowych ustawien (od 15 do 75 stopni w stosunku do plaszczyzny frankfurckiej). Poza tym mozliwe do ustawienia są nastepujące wielkości:

Uzywanie artykulatora z lukiem twarzowym pozwala na osiągniecie doskonalych rezultatów w planowaniu, leczeniu i dokumentacji pracy. Omawiany artykulator wraz z licznymi, dostepnymi na rynku akcesoriami (których asortyment wciąz sie poszerza), zapewnia najlepsze warunki do przenoszenia anatomicznych danych pacjenta do laboratorium protetycznego.